دریافت راهنمایی :
۰۹۳۵۷۹۰۸۹۱۲

در دنیای پرمشغله امروز که جمعیت روز به روز در حال افزایش است، تأمین امنیت غذایی به یکی از بزرگترین چالشهای بشر تبدیل شده است. در این میان، کشاورزی پایدار و حرکت به سمت تولید محصولات ارگانیک، بیش از پیش مورد توجه قرار گرفته است. یکی از کلیدیترین ابزارها برای دستیابی به این هدف، استفاده از ترکیبات طبیعی و دوستدار محیط زیست مانند هیومیک اسید است. هیومیک اسید (Humic Acid) که با نام اسید هیومیک نیز شناخته میشود، یک ماده آلی ارزشمند و یکی از اصلیترین اجزای تشکیلدهنده هوموس خاک است. این ماده که حاصل تجزیه میلیونها ساله بقایای گیاهان و جانوران است، به عنوان اکسیر حیات خاک شناخته میشود و نقش بیبدیلی در بهبود خصوصیات فیزیکی، شیمیایی و بیولوژیکی خاک و در نهایت افزایش کمیت و کیفیت محصولات کشاورزی ایفا میکند
هیومیک اسید یک اسید ضعیف آلی با وزن مولکولی بالا و ساختاری بسیار پیچیده است. این ماده در طی فرآیندی طولانی به نام هوموسی شدن تشکیل میشود. در این فرآیند، میکروارگانیسمهای موجود در خاک (باکتریها و قارچها) بقایای گیاهی و جانوری را تجزیه کرده و طی میلیونها سال، ترکیبات آلی پایدار و پیچیدهای به نام مواد هیومیکی را به وجود میآورند.
مواد هیومیکی بر اساس درجه حلالیت خود به سه دسته اصلی تقسیم میشوند:
1. هیومیک اسید: بخشی که در مواد قلیایی محلول است اما در آب و اسید نامحلول میباشد و به رنگ قهوهای تیره تا سیاه دیده میشود .
2. فولویک اسید (Fulvic Acid): بخشی که در آب، مواد قلیایی و اسید محلول است و نسبت به هیومیک اسید وزن مولکولی کمتری دارد .
3. هیومین (Humin): بخشی که در هیچکدام از این حلالها حل نمیشود و بسیار پایدار است .
هیومیک اسید به طور طبیعی در خاکهای غنی، ذغال سنگ نارس (تورب) و به ویژه در غلظتهای بالا در رسوبی به نام لئوناردیت یافت میشود که منبع اصلی تولید تجاری این کود است
هیومیک اسید به علت داشته خاصیت کلات کنندگی یا به عبارتی جذب عناصر غذایی توانایی نگه داری ناصر غذایی را دارد و از اب شویی عناصر غذایی و غیر فعال شدن عناصر توسط خاک جلوگیری میکند و نقش به سزایی در افزایش جذب آهن روی و منگنز و مس و سایر عناصر غذایی دارد.
استفاده از هیومیک اسید در کشاورزی مدرن، به دلیل طیف وسیع فواید آن، به یک ضرورت تبدیل شده است. در ادامه به مهمترین این خواص اشاره میکنیم:
1. بهبود خصوصیات فیزیکی خاک
· بهبود ساختمان خاک: هیومیک اسید با اتصال ذرات ریز خاک به یکدیگر، باعث ایجاد دانههای درشتتر و متخلخل میشود. این عمل باعث افزایش تهویه و نفوذپذیری خاک شده و ریشه گیاه راحتتر میتواند در آن رشد کند .
· افزایش ظرفیت نگهداری آب: این ماده با ایجاد خلل و فرج، توانایی خاک برای حفظ رطوبت را افزایش میدهد. این ویژگی به ویژه در مناطق خشک و کمآب، باعث کاهش نیاز به آبیاری و افزایش مقاومت گیاه به خشکی میشود
· کاهش فرسایش خاک: ترکیبات کلوییدی موجود در هیومیک اسید، ذرات خاک را به هم چسبانده و مقاومت آن را در برابر فرسایش بادی و آبی افزایش میدهد .
· جلوگیری از سله بستن: با ایجاد دانهبندی مناسب، از تشکیل لایه سخت و غیرقابل نفوذ (سله) بر سطح خاک که مانع جوانهزنی بذر میشود، جلوگیری میکند .
2. بهبود خصوصیات شیمیایی خاک
· افزایش ظرفیت تبادل کاتیونی (CEC): یکی از مهمترین خواص هیومیک اسید، افزایش CEC خاک است. CEC بالا یعنی توانایی خاک برای نگهداری و تبادل عناصر غذایی مثبت مانند پتاسیم، کلسیم و منیزیم بیشتر میشود و این عناصر کمتر آبشویی میشوند .
· تنظیم pH خاک: هیومیک اسید به عنوان یک بافر عمل کرده و pH خاک را خنثی میکند. این ویژگی در خاکهای اسیدی و قلیایی بسیار مفید است و شرایط را برای جذب بهینه عناصر غذایی فراهم میآورد .
· خاصیت کلاتکنندگی (Chelating): همانطور که پیشتر اشاره شد، هیومیک اسید با کلات کردن عناصر ریزمغذی (آهن، روی، مس و…) از رسوب آنها در خاکهای قلیایی و آهکی جلوگیری کرده و جذب آنها را برای گیاه آسان میکند. این خاصیت به ویژه در درمان بیماریهایی مانند کلروز آهن (زردی برگها) بسیار مؤثر است .
3. بهبود خصوصیات بیولوژیکی خاک
· تحریک فعالیت میکروارگانیسمها: هیومیک اسید به عنوان یک منبع کربن و انرژی، غذای باکتریها و قارچهای مفید خاک را تأمین کرده و باعث تکثیر و افزایش فعالیت آنها میشود. این میکروارگانیسمها نیز به نوبه خود به تجزیه مواد آلی و چرخه عناصر غذایی کمک میکنند .
4. تأثیرات مستقیم بر رشد گیاه
· تحریک رشد ریشه: هیومیک اسید مانند یک محرک زیستی (Biostimulant) عمل کرده و باعث افزایش رشد و توسعه ریشههای مویین میشود. سیستم ریشهای قویتر، توانایی جذب آب و مواد غذایی را افزایش میدهد .
· افزایش جوانهزنی بذر: استفاده از هیومیک اسید قبل از کاشت، سرعت و درصد جوانهزنی بذرها را افزایش میدهد .
· افزایش جذب عناصر غذایی: با بهبود ریشه و کلات کردن عناصر، جذب عناصر پرمصرف (نیتروژن، فسفر، پتاسیم) و کممصرف به طور چشمگیری افزایش مییابد .
· افزایش فتوسنتز: هیومیک اسید با افزایش تولید کلروفیل (سبزینه) در برگها، کارایی فتوسنتز را بالا برده و در نتیجه مواد آلی بیشتری در گیاه ساخته میشود .
· افزایش مقاومت به تنشها: گیاهانی که با هیومیک اسید تغذیه میشوند، در برابر تنشهای محیطی مانند شوری، خشکی، گرما و سرما مقاومت بیشتری از خود نشان میدهند .
· افزایش کیفیت و عملکرد محصول: در نهایت، تمام این مزایا منجر به افزایش کمی و کیفی محصول میشود. میوهها درشتتر، خوشرنگتر و با ماندگاری بیشتر و دانهها پروتئین بالاتری خواهند داشت .
1. هیومیک اسید پودری: این نوع محصول غلظت بالایی دارد و معمولاً به صورت چالکود (در کنار ریشه) یا مخلوط با خاک قبل از کاشت یا بعد از کاشت استفاده میشود. برای مصرف باید در آب حل شده و یا با خاک مرطوب مخلوط گردد.هیومیک اسید پودری به دو نوع پودری و پرک تقسیم میشوند که نوع پرک معمولا قیمت بالاتری دارد.علت قیمت بالاتر هیومیک اسید با شکل ظاهری پرک نسبت به پودری کیفیت بیشتر نیست بلکه به علت این هیومیک پرک حجم بیشتری را اشغال میکند معمولا در هنگام حمل و نقل هزینه بیشتری نسبت به نوع پودری دارد.و در نتیجه قیمت هیومیک پرک به علت حمل و نقل گرانتر بیشتر است
2. هیومیک اسید مایع: این شکل مصرف بسیار آسانی دارد همراه با آب آبیاری (Fertigation) استفاده میشود. جذب آن سریع است و برای تقویت در مراحل مختلف رشد گیاه مناسب میباشد.
3.هیومیک اسید گرانول:این هیومیک اسید ها معمولا به دو نوع میکرو گرانول و گرانوله درست در بازار موجود هستند که هیومیک گرانوله درشت معمولا بصورت مصرف مستقیم با خاک کاربرد دارد و معمولا از کیفیت پایینی برخوردار است.
هیومیک اسید یک ماده غیر سمی است و در تمام مراحل رشد میتوان از آن استفاده کرد، اما برای بهرهوری اقتصادی، رعایت زمانهای طلایی مصرف بسیار مهم است .
· برای درختان میوه: بهترین زمان مصرف در چالکود و فصل بهارو تابستان است.
· برای گیاهان زراعی و صیفیجات: بهترین زمان، هنگام آمادهسازی زمین، زمان کاشت بذر (بذرمال) و در مراحل اولیه رشد گیاه برای استقرار هرچه بهتر آن است .
· برای گیاهان آپارتمانی: هر دو هفته یکبار یا در زمان تعویض گلدان میتوان از مقادیر کم آن استفاده کرد .
میزان مصرف: مقدار مصرف بسته به نوع خاک، نوع گیاه و شکل کود متفاوت است. معمولاً میزان مصرف خاکی بین ۵ تا ۱۰ کیلوگرم در هکتار و در موارد نیاز تا ۲۰ کیلوگرم نیز افزایش مییابد . برای اطلاع دقیق از میزان مصرف، همیشه با یک کارشناس مصرف کنید و یا روی بسته هیومیک را بخوانید.